donderdag 4 februari 2010

Bezoekje???

Hallo,

Mijn paasvakantie begint hier als die in België juist eindigt. Goed geregeld hé! Dat wil dus wel zeggen dat als mama, Tina en Wouter hier weer vertrekken ik nog een maand (ja, een hele maand) vrij ben en niet moet gaan werken. Bij deze een oproep: iemand zin om mij te komen bezoeken en een reisje te maken door Ghana? Het moet maar voorvallen dat er iemand verlof en geld voor heeft hé... :-)

Kristien

Trommel trommel

Toch iets belangrijk nog te melden: mijn drumleraar zei vandaag: "you're a fast learner, i like that". Ben ik toch fier op, dus dat zet ik op de blog ;-)

P1

Tot nu toe gaf ik les in P1, P2 en P3. (P=primary= lagere school) Maar P1 ga ik niet meer doen. Die leerkracht is er altijd bij en die is altijd onvriendelijk tegen de leerlingen. En voor het minste krijgen ze slaag. Ik begrijp eigenlijk niet waarom ze hen slaat, want in mijn ogen zijn die redelijk braaf. Maar als ik er ben, probeer ik op mijn (vriendelijke) manier les te geven. En dat gaat dus niet, want die juf die roept er heel de tijd tussen, slaat kinderen als ik les probeer te geven, en zegt mij wat ik moet doen. Als ik les geef, doe ik het graag op mijn manier. Dan moet zij niet zeggen wat ik moet doen. Zo bedoel ik bv: Ik had lesgegeven en ik had de leerlingen oefeningen gegeven. Aan hun antwoorden tijdens het lesgeven leek het mij dat ze het begrepen hadden. Maar aan de oefeningen was wel duidelijk dat ze het niet hadden begrepen. Dus ik dacht ok morgen ga ik dat opnieuw uitleggen, trager, anders, ... tot ze het snappen. Ik begon hun schriftjes dus te verbeteren. En elke leerling die het niet juist had (de meesten) kregen slaag van die juf. En werden uitgescholden. Sorry hoor, maar daar kan ik mij niet in vinden. Ik zat daar wel bij toen die juf maar al die kinderen aan het slaan was. Ik heb een heel uur mijn tranen moeten inhouden. En dan lukt lesgeven ook niet meer hoor.
Die andere leerkrachten doen dat ook wel, slaan. Maar niet allemaal zo veel. En als ik lesgeef, laten die mij lesgeven en gaan die niet in mijn plaats kinderen pijn doen. Ik denk ook wel dat die leerkrachten eventueel nog wel zouden kunnen leren van mij, dat lesgeven op een leuke/grappige/lieve manier hen ook iets bijbrengt. Er zijn er wel die meer mijn stijl hebben. En die zouden misschien nog wel minder hun stok kunnen gebruiken als ze zien dat het zonder ook kan. Maar die van P1, dat is hopeloos.
Dus ik ben na de les naar de directrice gestapt. Ik heb uitgelegd dat het in België zo niet is, en dat het voor mij verschrikkelijk is om daar getuige van te zijn. Dan kwam die directrice precies nog uit de lucht gevallen. Ze zei dat het in Ghana ook niet mag. Ik zei dan dat het anders wel veel gebeurt. Ze zei dat ze er iets van tegen de leerkracht ging zeggen. Maar dat heeft helemaal geen zin volgens mij. Dat zit er te hard ingebakken bij die vrouw. En dan moet je weten dat die haar klein kindje er altijd bij is. Die is er bij omdat ze nog borstvoeding krijgt denk ik. Maar dat kind zit daar ook altijd op te zien hoe haar mama andere kinderen slaat. Ik vind dat toch maar raar.
Maar swat, de directrice zei dan dat ik P1 maar moest laten vallen. Ook omdat ze mij toch heel moeilijk verstaan, hun engels is nog niet goed. Dus ik heb die juf wel nodig om te vertalen...

Nu voel ik mij een beetje een mislukkeling en een opgever. En het is precies of ik wil het niet zien. Maar ik ben niet hard genoeg om dat elke dag te aan zien, wetende dat ik die juf toch niet zal kunnen veranderen. :-(

dinsdag 2 februari 2010

Seminga! Seminga!

Als blanke ben ik hier wel een attractie... Overal roepen kinderen u na: seminga! seminga! (wat wil zeggen: blanke vrouw). Als ik drumlessen aan het volgen ben staat er een hoop te gapen. We waren op de terugweg van Mole en we stopten even met de auto. Wij zaten daar dus in een stilstaande auto, twee blanken. En aan die raampjes stonden ze ons te bekijken. Niet gewoon te bekijken, echt aan te staren. En ook niet even. Maar minuten aan een stuk. Ik sta helemaal niet graag in het middelpunt van de belangstelling, maar hier kunt ge er toch niet onderuit...

Nieuwe kleren

Hallo,

Zondag ben ik stof gaan kopen. 's Avonds is de naaister mijn maten komen nemen. En vanmorgen stond ze er al met mijn kleedje en rok. Met de overschot had ze nog 2 tassen gemaakt. Zie foto's :-) Of dat afrikaanse stofje van dat kleedje mij ook staat, daar heb ik nog niet over beslist...

Kristien x

maandag 1 februari 2010

Africa cup

Aan de leerlingen van OV1:
Het is wel degelijk Egypte die gewonnen heeft, en spijtig genoeg niet Ghana.... Maar ze zijn tweedes, dat is zeker ook niet slecht hé! En wat is ene goal tegen gene goal? Dat is maar één verschil hé.

Groetjes,
juf Kristien :-)

Het begint te wennen...

Ik zeg wel degelijk begint. Echt gewoon ben ik de verschillen nog niet. Er zijn nog wat dingen waar ik heb moeilijk mee heb. De mensen zijn hier nogal 'hard' met hun woorden. De uitingen die ik nogal vaak hoor in het gezin zijn 'foolish boy/girl', 'i'll beat you', 'i'll slap you', ... En ze zijn nogal gesteld op één-woordzinnen: 'sit!', 'eat!'. Het komt zo niet lief en vriendelijk over allemaal. Privacy is ook niet topprioriteit. Als ik eens mijn kamer openlaat als ik weg ben, dan zijn ze al direct met mijn mp3 weg bv. Ik vind dat allemaal niet erg om dingen uit te lenen. Ge zult mij niet snel nee horen zeggen, maar ze moeten het wel vragen... Dat vind ik toch belangrijk..

Op school raak ik het gebruik van de stok toch ook moeilijk gewoon. Ik vrees dat ik dat nooit zal gewoon worden. En maar goed ook eigenlijk.

Gisteren ben ik op de markt stof gaan kopen. 's Avonds is de naaister dan langsgekomen en heeft mijn maten genomen. Morgen zou normaal mijn kleedje en mijn rok klaar moeten zijn. Ik ben eens benieuwd! Ge kunt dan kiezen tussen allemaal modellen. Maar die Afrikaanse kleren zijn toch mijn ding niet. Dus uiteindelijk heb ik iets van tussen de kinderen genomen en dat nog wat aangepast. Ik hoop dat ze er iets mooi van maakt. Als er stof over is, kan ze er misschien nog een broek of een schoudertas van maken. Spannend zenne!

Honger of dorst in Ghana? Gewoon op de rem duwen van uw fiets en gegarandeerd zijt ge gestrand aan een kraampje waar ze eten, drinken, fruit, ... verkopen. Ik moet nooit ver lopen om ergens aan te geraken. Ook credit voor de gsm of het internet vind je om de 5 meter op de weg. Handig!
Zaterdag mocht ik bij mijn 'broer' Yakubu (ah trouwens Tina, khad misschien niet mogen zeggen dat gij nog vrij zijt...woeps:-) ) achterop op de brommer om een t-shirt te gaan kopen van Ghana (zondag was de finale, ze zijn spijtig genoeg verloren...). Gezellig, fris (zweterig) geurtje.. Onderweg gingen we vlees kopen voor het eten 's avonds. Daar ligt dan onder een afdakje op een stuk vuil karton een halve koe. Helemaal onder de vliegen. Op een al heel vaak gebruikt stuk houd worden daar dan stukken afgekapt en in een klein zwart plastieken zakje gestoken. Dat zou ik mij in België toch niet kunnen voorstellen. Zo in de warmte, onder de vliegen... Maar toch is dat vlees heel lekker. Ze laten dat wel lang koken.
Dat eten dat je langs de weg kan kopen (gefrituurde yam, gefrituurde bakbanaan, bonen, ...) steken ze ook gezellig in een zwart plastieken zakje. Dat is wel iets waar ik even moest aan wennen, warm eten uit een 'vuilniszakje'. Maar het is wel lekker!

Het drummen begint al goed te lukken. Ik ben er wel snel mee weg, maar Ibrahim verwacht nu ook wel veel. Ik moet al thuis oefenen seg... Dat is nooit mijn sterkste punt geweest, thuis oefenen.

De souveniertjes zijn hier prachtig! Om jullie even aan te zetten om toch aan de quiz mee te doen... De tip voor de eerste vraag: het heeft iets weg van een hond, maar het is geen hond... Succes.

Tot de volgende!

Groetjes,
Kristien