Bezoek op komst

Het is niet meer lang en ik krijg bezoek uit België! Ik kijk er heel hard naar uit. Eerlijk gezegd ben ik de laatste twee maanden wel wat eenzaam geweest. Ik was dan ook de enige vrijwilliger van heel REVSODEP... Nu sinds een week zijn er nog 4 Belgische meisjes bijgekomen, allemaal laatstejaars verpleegkunde. Dit weekend ben ik mee gaan zwemmen, zijn we eens naar de kerk geweest hier om te zien wat dat was, zijn we wat gaan rondhangen, wat gaan drinken, ... Ik kan u wel zeggen: wauw, dat had ik nodig. Zo twee maanden zonder live met iemand van thuis te kunnen babbelen, dat is wel lang hoor. Het doet echt goed om nu met die Belgische meisjes te kunnen omgaan. Nu kan ik ook weer tripjes doen. Mijn enige tripje was naar de krokodillen en ik vond 2 dagen al veel te lang om alleen weg te zijn :-)

Ik ben vrijdag ook naar een weeshuis gaan kijken. En nu heb ik gevraagd of ik daar na school mag gaan werken. Ik had gevraagd of ik sowieso mijn vakantie hier daar kan gaan werken. Dat gaat allemaal via Mustapha. Want ik ken Mustapha en Mustapha kent Silas van het weeshuis. Dat moet hier allemaal via via hé. Ik had dan gezegd dat ik sowieso die 4 weken wil gaan en nu had ik hem gebeld en dat was in orde. Maar ik heb gezegd dat ik eigenlijk graag nu al begin en dan kan ik komen als ik op school klaar ben. Dan kan ik tussen 11 en 4 toch nog iets doen daar. Om 4u wil ik naar huis om mee te helpen koken hé ;-). En nu moet ik dus weer wachten, want hij moet dan bij die Silas langsgaan om dat te bespreken. Er gaat hier overal wel wat tijd over hoor. Ik hoop gewoon dat ze mijn hulp kunnen gebruiken, want anders verveel ik me toch maar hoor. Nu in het weekend kan ik met de meisjes leuke dingen gaan doen, maar in de week moeten die toch ook werken hé. En ik ben hier uiteindelijk om te werken en niet alleen om mij te amuseren. Hoewel, ik denk dat ik mij in dat weeshuis ook wel ga amuseren zenne :-)

Op school blijft het moeilijk zenne, hoe ze met de kinderen omgaan. Als ik lesgeef is het altijd wel wat rumoeriger. Vandaag zei een leerkracht tegen mij: sla jij de kinderen niet? Ik zei: nee, en ik ben dat ook niet van plan. En dan zei hij: moet ik ze slaan voor u? Dan heb ik gezegd: nee danku, zeker en vast niet, ik geef les zonder kinderen pijn te doen. En dan zei hij: hoe kunnen ze dan respect voor u hebben? Dan heb ik maar niets meer gezegd. Als die kinderen wordt aangeleerd dat ze moeten stil zijn OF ze krijgen slaag. Ja, natuurlijk werkt dat dan. Ik zou ook niet graag slaag krijgen. En natuurlijk omdat dat werkt, is het moeilijk om een andere methode toe te passen hé. Maar denkt die leerkracht nu echt dat die leerlingen respect voor hem hebben? Dat kunnen die nu toch niet denken. Ja, die leerlingen doen inderdaad echt alles voor de leerkrachten: stoel gaan halen, bord vegen, water gaan kopen, fruit kopen, ... Ah ja, anders krijgen ze slaag. Ik zou ook luisteren. Maar wil dat dan zeggen dat het de goede manier is? Ik probeer het anders te doen. Ze zijn inderdaad rumoeriger, maar vaak zijn ze ook wel heel braaf aan het meewerken. Ik moet dan ook wel eens roepen, of onnozel doen (ja, heel soms werkt dat wel hier in Ghana), maar ze werken wel meestal mee hé. En liever meestal zonder ze pijn te doen, dan altijd omdat ze schrik hebben. 

Daarstraks wist ik ook even niet wat er gebeurde. Eén van de leerkrachten vroeg of ik zondag mee met de andere leerkrachten wou langsgaan langs de trouw van één van de leerkrachten. Maar ik had zijn nummer nog niet en hij dat van mij ook niet. Dus ik schrijf dat van mij op een papiertje. En ik plaats van dat gewoon te zeggen dat van hem (ik had mijn gsm vast) wil hij dat opschrijven maar hij vindt geen papiertje. Dus wat doet hij, hij schrijft dat gewoon op één van de rekenschriftjes van de leerlingen. Dus ik zeg: dat is een schriftje van een leerling waar ge op schrijft hé. Ah ja, zegt die, maar ik kribbel dat wel weer weg hoor. Alé ja, dat is nu toch ook geen respect hebben hé. Ongelooflijk. Die mannen hebben niets, en op het schriftje dat ze dan wel hebben, zit die leerkracht wat te kribbelen.

Zondag ga ik naar de voetbal. In België nog nooit gedaan, maar hier ga ik dat toch eens doen :-). Ze hebben hier wel een chique stadium... En ik ga dat nu niet bezoeken als het leeg is hé. Mustapha gaat mee en de 4 Belgen gaan ook mee. Ik kijk er al naar uit.

Zomer in Ghana

Ik heb hier het 'geluk' dat ik de zomer mag meemaken. Maart en april zijn de warmste maanden hier in Ghana. Nu is het zo'n 40 graden en er komen er nog 5 bij gedurende maart en april. Jullie zullen denken amai gelukzak, maar eerlijk gezegd ben ik met 30 graden al meer dan tevreden hoor :-)

Ik was daarstraks naar stad gefietst om te shoppen en teruggefietst en ik kwam precies uit een zwembad. Het zweet droop langs alle kanten naar beneden. Mijn kleren waren helemaal nat en er lag letterlijk een laag zweet op mijn armen. Echt alsof ik had gezwommen. Maar ik zie het positieve ervan in hoor, het is hier gratis sauna, zweten wil zeggen dat al de vuiltjes uit uw lijf worden gedreven. Dus ik voel mij heel proper nu... Alé, toch maar een douchke nemen hoor als ik thuis kom.

Markt

Vandaag ben ik gaan shoppen op de markt. Ik wou een aantal typisch Ghanese dingen kopen voor thuis. Ik heb gekocht (ook zie foto):

- een toren kookpotten (toen ze het uit de doos haalde bleek het made in china te zijn, maar laten we dat even vergeten en doen alsof het typisch Ghanees is...). Elke Ghanees heeft zo'n potten staan thuis en ze verkopen het ook overal.

- gietertjes: ook typisch hier. Ze gebruiken het voor alles: handen wassen na lesgeven (uw handen zien altijd zwart van de bordveger), handen en voeten wassen voor het bidden (voor de moslims), en ze nemen datzelfde gietertje ook mee de bosjes in als ze een boodschapje moeten doen... Multifunctioneel dus. Ik ga het thuis gebruiken om de planten water te geven.

- kom + houten voorwerp om bv. pepertjes fijn te malen. Ik gebruik dat hier elke dag bij mama Olivia als we koken en dat is echt heel handig!

- stukken kalebasj. Dat zijn een soort kommen die gemaakt worden van de kalebasj, ze gebruiken dat bijvoorbeeld om rijstballen mee te rollen of om TZ mee te scheppen of om banku mee te scheppen. (allemaal eten trouwens)

Toen ik de potten had gekocht vroeg ik aan die vrouw waar ik zo'n schaal + houden ding kon kopen. En als ge hier aan iemand vraagt waar ge iets kunt krijgen, dan lopen die gewoon met u mee en dan laten ze hun winkeltje achter. Die vrouw is dan helemaal mee rond gegaan tot we gevonden hebben wat ik bedoelde en dan heeft zij voor mij met die vrouw de prijs besproken, want die vrouw kon geen Engels. Ze zij hier wel echt behulpzaam op dat vlak. Vorige week moest ik ook aardappelen hebben en dan is er een man van op de markt helemaal naar een stuk buiten de markt gewandeld waar ze aardappelen verkochten.

En als er iemand niet in het winkeltje is, dan verkoopt iemand anders gewoon die spullen in de plaats van die persoon. Handig.

Koude aap

Ze vroegen hier al lang wanneer ik eens mijn 'home town food' zou maken. Vrijdag heb ik het dan eindelijk eens gedaan. Ik dacht: wat kan ik maken met wat ik hier kan vinden en is niet te moeilijk... Koude aap. Of ook wel: aardappelpurree met stukjes ajuin, wortel en corned beef. Lekker, vind ik zelf. Die kinderen zijn echt grote eters. Ze kunnen er nooit genoeg van krijgen. Maar mijn koude aap viel toch niet zo in de smaak. Mama Olivia vond het verrukkelijk, en Ibrahim en Yakubu hebben toch ook alles opgegeten. Maar de rest moest er niet veel van hebben. (Ik had het voorzien hoor, ik had ook chocoladecake gemaakt om hun maag toch met iets te vullen moesten ze het niet lusten).Eigenlijk vond ik het wel grappig. Ik denk dat ze nu wel twee keer zullen nadenken voor ze nog eens vragen dat ik voor hen kook ;-)

Bruine crème :-)

Ik zat op mijn kamer en Rahama zat ook op mijn kamer de Flair te 'lezen'. Ergens in de Flair zat een staaltje bruine crème. Ze vroeg wat dat was en ik zei dat dat was om uw gezicht een beetje mooier en bruiner te maken. Maar ik zei dat het bij haar waarschijnlijk het omgekeerde effect zou geven aangezien ze zelf veel bruiner is dan de bruine crème. Ik zei dat ze het gerust mocht hebben. Daarna wou ze dat proberen en ik zei: doe dat maar op uw arm, want dat gaat waarschijnlijk echt geen zicht zijn. En ze deed dat en dat zag echt wit. Niet blank, maar wit. Echt onnozel. Daarna was ik weer op mijn kamer en ineens kwam Rahama binnen. Ze zei: en? Wat vindt ge ervan? Ze had dat dus allemaal op haar gezicht gesmeerd en kwam bij mij in de spiegel zien. Ik lag echt plat van het lachen. Ongelooflijk. Ik zei: kom, daar moet ik een foto van maken. Ik moest daar echt een foto van hebben, veel te grappig. En op de foto lijkt het allemaal nog erger dan het al was. We lagen met die foto allebei plat van het lachen. Ze kon er zelf ook mee lachen, dus kan ik het vertellen en laten zien hé. De foto komt hieronder... :-)

Trouw

Vrijdag was er een trouw bij de buren. Gisteren moesten daar blijkbaar nog foto's voor getrokken worden. Dus mama Olivia had haar mooie kleren aangedaan en ging naar buiten. Rahama, Nima en ik wilden stiekem gaan kijken en ik wou heel graag zien hoe de bruid eruit zag. Dus Rahama roept naar Olivia dat ik de bruid wil zien. En dan moest ik natuurlijk tot daar komen. Maar ik was thuis, ik had al gedoucht. En als ik al gedoucht heb kom ik normaal niet meer buiten en doe ik een onnozele short aan en een tshirt. Dus eigenlijk ben ik dan niet gekleed om buiten te komen. Maar alé, ik daar toch naar toe. En dan moest ik ineens mee op de foto. Ik dacht ja lap, ik zie der echt onnozel uit. Mijn tshirt was ook wat kort en mijn broek zakte wat af. Maar toen was het rolletje van de fotograaf op. Ik dacht dat ze nog foto's moesten trekken, dus ik vroeg of ik mijn fototoestel moest gaan halen. En mama Olivia zei dat ik dat moest doen. Maar het gevolg was dat ik dan wel een stuk of 4 keer mee op de foto moest. En blijkbaar moesten er voor de rest helemaal geen foto's meer getrokken worden. Zie hieronder, ik sta er heel onnozel op. Ik probeer ook wat te verdoezelen dat ik alleen maar een tshirt aan heb. Daarna wou ik toch eens mooier op de foto nu mama Olivia zo opgekleed was, dus thuis had ik dan mijn Ghanees kleedje aangedaan en hebben we nog wat foto's getrokken :-)

Ghana is 53 jaar!

Op 6 maart is het in Ghana Independance Day. Ghana is dus gisteren 53 jaar oud geworden. Op 6 maart wordt er in heel Ghana een mars gedaan. In elke stad komen mensen van het leger en schoolkinderen samen om te marcheren. Ik ben daar in Tamale naar gaan kijken met Mustapha, mijn nieuwe vriend ;-) Ik wist helemaal niet wat ik mij bij zo'n mars moest voorstellen. Maar dat is dus een plein, waar alle scholen zich verzamelen in groepjes. Eerst komt het leger dan voorbij gemarcheerd met bijbehorende fanfare. Eerst marcheren ze traag en op een ietwat rare manier, maar dan plots is het vooruit mars. En als het leger zijn toertje gedaan heeft, komt de eerste school En zo volgen alle scholen zich op, in vooruit mars. Best wel grappig om te zien. Er was ook een organisatie bij, ik geloof 'meet Afrika', ik weet het niet meer goed (ik had foto's maar op een gegeven moment moet mijn fototoestel overhit geraakt zijn want zeker 50 foto's zijn mislukt, alé, ik heb toch nog een paar foto's...). Maar die organisatie dat waren veel blanken. Dat was hilarisch, die konden echt niet goed marcheren. Heel lachwekkend. En die zagen duidelijk ook heel hard af van de warmte. Heel dat gedoe duurde wel een paar uur. Van op mijn stoel was ik al aan het afzien, maar de mensen op het plein duidelijk ook. Als uw toertje gedaan is, moest ge terug op uw plaats gaan staan op het plein. Maar zo een paar uur in de vlakke zon, zonder water... Ik heb toch 3 mannen van het leger zien afvoeren die ofwel flauwgevallen waren ofwel bijna. Dat is toch geen doen eigenlijk hé. Ik ga een paar foto's hieronder zetten. Het was wel eens leuk om te zien. Voor de mars begon, moest ook de minister het plein 'inspecteren'. Dus die stonden dan in zo'n pick-up en die auto reed dan tussen de rijen door. Ook dat vond ik best grappig.